The Extinguishing Light of Knowledge خاموشی نور علم

  Imagine, for a moment, the sudden darkness when the light in your home goes out. The first thought is: What now? When there is no electricity, we lose access to social networks and connections to so much of modern life.

A few days ago, the corrupt leader of the Taliban declared that women are no longer allowed to study medicine at universities. It forces us to ask: If a mother is in labor, will these men allow another man to deliver her baby? Where will this decision lead these people? 

The future is uncertain. The light of knowledge is fading, yet everyone remains silent. They claim this is part of religion, but it is not. In Islam, pursuing knowledge is an obligation for both men and women.

Many of them argue that it is not in "our culture" for women to study or become scholars. Perhaps that is true in their culture, but not in the culture I grew up in. I was born in northern Afghanistan, where we were taught that the first female Persian poet emerged alongside the first male poet. We were taught about the kindness of women, their strength, and how they fought side by side with men for freedom.

Why don’t they remember the women in Ferdowsi’s Shahnameh? Why don’t they speak of the women who advanced knowledge and understanding? Why do they ignore these truths?

Have we regressed so far that we are unaware of even our own history? If they truly believe their actions are justified, they are gravely mistaken. A day will come when they will admit their error—when they will realize the enormity of their mistake. They will see that they plunged half the population into illiteracy and cast half the soul of this nation into total darkness. But by then, regret will be futile.

This is the pain of many of the oppressed people of my homeland. They dream of a different life, and most wish they had never been born there at all.

برای یک لحظه فکر کنید وقتی چراغ یا نور خانه خاموش میشود همه به این فکر میکنند چی باید کرد، چون وقتی برق نباشد همه از فعالیت های شبکه های اجتماعی باز خواهند ماند. چند روز قبل بود وقتی رهبر کثیف طالبان اعلام کرد دختر خانم ها اجازه رفتن به دانشگاه های طبی را ندارند، باید کمی فکر کرد اگر روزی مادری زایمان کند آیا این ها اجازه خواهند داد که یک مرد آن عمل را انجام دهد؟ با این کار شان این مردم به کجا خواهند رسید؟ آینده همه نامعلوم است نور علم در حال خاموشی است و همه خاموش هستند، آنها میگویند این همه در دین است ولیکن چنین نیست در دین آموزش علم بر مرد و زن فرض گفته شده. بیشتر شان میگویند که در فرهنگ ما نیست که یک زن درس بخواند و عالم شود، چرا شاید در فرهنگ طالبان چنین باشد ولی در فرهنگ من که در شمال افغانستان متولد شده ام برای مان گفته شده اولین شاعر زن فارسی همزمان با اولین شاعر مرد بوده، به ما آموخته شده که زن چقدر مهربان است و زن دوشادوش مرد برای رسیدن به آزادی مبارزه کرده، چرا از شهنامه فردوسی یاد نمیکنند، چرا از زن های که باعث رشد علم و معرفت شدند یاد نمیکنند؟ و دیگر چرا ها… یعنی اینقدر ما به عقب رفتیم که هتا از گذشته خود خبر نداریم اگر اینان به این فکر هستن به اشتباه هستن! روزی خواهد رسید که همه این ها خواهند گفتند اشتباه کردیم و چه اشتباه بزرگی نیمی از مملکت را بیسواد ساختیم نیمی از بدن این سرزمین را به تاریکی مطلق روان کردیم آنگاه است که پشیمانی سودی نخواهد داشت. این ها درد اکثریت مردم مظلوم وطن من است، همه آرزو دارند ای کاش در آنجا تولد نمیشدند.